Nomer Buntutan
Diposting oleh : Administrator
Kategori: Alaming Lelembut - Dibaca: 341 kali

Sawise sholat Magrib, Rukayah  ngendhokake pikir ing bangku dawa teras ngarep omahe. Wis pirang-pirang ndina atine sumpeg. Anake wadon sing se­kolah SPG njaluk dhuwit kanggo mbayar rekreasi, kehe rongatus ewu. Tumrap sing eko­nomine turah, dhuwit semono genah dudu apa-apa. Nanging kanggo­ne Ruka­yah kang ekonomine mi­nim, diaba rong­atus ewu ya abot. Apa maneh sing la­nang pegawe­yan ora mesthi, srabutan sake­candhake. Rukayah dhewe oger-oger bakulan candhak kulak cilik-cilikan, asile kena dienggo nam­bal butuh.

Karo sedhela-sedhela ambe­gan da­wa, Rukayah mikir-mikir gek apa sing arep didol wong ya ora duwe barang pe­ngaji. Mang­ka yen anake ora melu rekreasi, sejene gela uga ana rasa wedi karo gurune. Dumadakan Ruka­yah keli­ngan yen mbakyune kang omahe ing seje kutha ekonomine turah-turah, wong ya pedagang sukses. Yen disam­bati mo­sok ya ora gelem ngutangi, ngono pikire Rukayah.

Wis duwe niyat, sesuk arep nyoba sambat marang mbakyune mau. Na­nging banjur diothak-athik maneh, yen nganti mbakyune emoh ngutangi banjur piye? Awit senajan sedulur, nanging mbakyune klebu wong cethil.

“Gusti, mugi paringa rejeki dhuma­teng kula Gustii. Anak kula mbetahaken saestu, mugi paringa welas dhateng kula,” mangkono anggone sambat Ru­kayah  karo umak-umik  lirih banget.

 Sambat sebute jugar awit keprungu anake sing cilik nangis nggoleki. Isih arep menyat, dadakan tanpa kanyana ing ngarepe ana  wadon setengah tuwa, pe­nganggone kumel kaya wis suwe ora kambon sabun, rambute madhul-ma­dhul. Wong wadon mau nggendhong bun­telan, embuh isine apa. Bareng ce­dhak karo Rukayah malah ngomyang ora karuwan, ndadekake Rukayah bingung dhewe kudu kepriye ngadhepi wong mau.

“Telu rejeki, telu rejeki, telu rejeki… telu, telu, telu…rejeki,” ucape karo mu­beng kaping telu, drijine telu diacungake mendhuwur, banjur mbalik klepat se­tengah mlayu lunga saka kono. Rukayah mung ndomblong kamitenggengen.

Wancine nuduhake jam pitu, ing mesjid wis krungu swara wong qiro’ah mapag wanci ngisak.  Rukayah menyat,  kelingan ana  kabutuhan pawon sing isih kurang. Gageyan mlebu senthong, arep njupuk dhuwit, terus bablas blanja menyang toko klonthong.

Tekan regol ngarepan, mak jegagig dheweke papagan wong ngemis nggem­bel, sandhangane pating sranthil, am­bune badheg njalari wetenge Rukayah kaya diudhak. Ndadak malah nggablog pundhake Rukayah karo ngucap rada santak, “Nek wis ping telu ya bisa ngguyu!”

Karo ngipatake tangane gembel mau, Rukayah ngomong ora kalah santake, “Lunga, kana lungowa, nyingkrih!”

Nanging wong edan mau malah nggablog pundhake Rukayah maneh ambal kaping telu, karo ngomyang, “Telu, sing penting ping telu.”

Rukayah wis ora ngreken, gageyan setengah mlayu nerusake laku menyang toko klonthong. Ora merduli marang ke­re glandhangan kuwi.

Bengine  nalika mapan turu pikirane tumuju wadon aneh lan wong gendheng sing mentas………..

Berita Terkait

img

Samak Minggu Ini

img

img

Sumber Semangat

Urip iki cekak banget yen mung trima diisi karo rasa gela lan benci.

Klik

TRADHISI KAUL LAN ABDA’U ING MALUKU TENGAH

Iki sawijining tradhisi mbeleh wedhus ngarepake Idul Qurban. Ditindakake kaping pindho, yakuwi sing umum sawise shalat idul adha, lan ana maneh sing khusus. Sing khusus kanthi mbeleh wedhus 3. Sadurunge dibeleh, tetelune wedhus iki digendhong jarit dening tetuwane adat lan diarak keliling sinambi sholawatan nuju pelataran masjid Negeri Tulehu sawise Ashar. Tujuane ritual iki kanggo tolak balak lan nyenyuwun panga-yomane Gusti Allah kanggo masyarakat Tulehu. (d/ist)

Pethilan

Polri wiwit ngrasakake anane konflik pemilu

Digulung wae pak

Pasangan capres-cawapres setuju pemilu dhame

Pendhukunge sing dikon gontok-gon­tokan

Capres-cawapres nyiapake tim sukses

Sukarelawan, nanging ana pamrih