Pager (3)
Diposting oleh : Administrator
Kategori: Cerita Sambung - Dibaca: 143 kali

Vone mergawe ing salah sijine dealer sepedhah motor, manggon kost ing laladan Lurung Dipone­goro. Omahe dhewe ing njaban kutha. Tepung Riris ing kantore nalika ngeterake nomer plat, BPKB lan STNK sepedhah motor bebek. Wiwit adu arep kuwi, Vone ngakoni menawa atine gronjalan. Apa merga baguse rupa, sigrak pidegsa, kathik tansah ngumbar esem. Apa jalaran Riris sing gaweyane mapan, bayare akeh, apa sing dipengini kasembadan, Vone ora ngerti.

Saya dina saya lulut lan mung nu­ruti wae aba sak panjaluke. Nganti suwe-suwe ana isine. Sok ngono Riris ora banjur tinggal glanggang colong playu. Endha lan akon glogrokake kandhutan sarana njuju dhuwit. Kosok baline Riris malah kepara saya katon gematine. Vone uga banjur dijarwani yen anggone omah-omah durung di­paringi momongan. Vone gelem diwengku nanging suthik dimaru. Sajake bab kuwi sing jalari Riris gulung koming. Pancen kepengin enggal duwe momongan, nanging yen kudu misah Zahza kabotan.  

“Wiwitan tumindak ana ngendi?”

“Dalemipun Papa.”

“Lho.”

“Mama mboten wonten dalem.”

Brigadir Yanti ngolak-ngalik buku cathetan. Ing antarane cathetan mau tinemu yen Zahzah tau ngestreni temu perancang modhe ing njaban kutha nganti rong dina. Kira-kira wae ing wengi kuwi kedadeyane. Sabanjure ngolah-ngalih panggonan.      

“Sawise ngerti yen Mbak Vone ora sudi dimaru, piye tumanggape Papa Riris?”

“Badhe misah Mama Zahza.”       

“Mbake nyengkuyung?”

“Menika perkawisipun Papa piyambak. Kula mboten tumut-tumut.”

“Ngerti yen Bu Riris tinggal donya?”

“Ngertos. Papa sing criyos.”

“Ngerti jalarane?” 

“Mboten.”

Inspektur Pulisi Rosawani nyawang kebak kawigaten, nganti Vone clingusan bingung uga lingsem. Sabanjure Rosawani njarwani me-nawa Zahza tumeka ing pati nalika arep menyang jedhing terminal bis. Uga dijlentrehake dina, tanggal lan jame pisan. Sawise ngeling-eling sedhela, Vone ngakoni yen ing mbeneri ngajale Zahza pancen menyang terminal, arep methuk wong tuwane sing dikabari lan kepengin disambati.

“Ketemu?”

“Pinanggih.”

“Jam pira?”.

“Watawis jam kalih welas, lajeng sami-sami wangsul dhateng kos-kosan.” Uga diblakani menawa wong tuwane rada gela ngerti dheweke meteng. Nanging barang wis kabacut. Sok ngono anggone nginep nganti limang dina.

Dirasa wis cukup anggone golek katrangan, Rosawani, Simon lan Yanti agahan bali menyang…………

Berita Terkait

img

Samak Minggu Ini

img

img

Sumber Semangat

Aja gumedhe mung merga ayu-ne rupa, amarga kuwi bakal luntur dening wektu. Nanging elinga, ayune kridha ora bakal luntur senajan digawa mati pisan...

Klik

NGANTUK

Ora kober ndlosor, semendhe ing tembok uga ora apa-apa. Mangkono mbokmenawa ujare si meong iki. (d/sit)***

Pethilan

Trilyunan rupiah dhuwit negara mili menyang desa

Koruptore aja nganti katut keli

Lumantar gerakan #2019Pilpres Ceria, Mahfud MD ngajak publik milih kanthi cerdas

Amarga kecerdasan kita wis saya ilang akibat memusuhan

Golkar ngukuhi caleg mantan koruptor

Ngajab para pemilihe padha pikun!