Mudhik Total
Diposting oleh : Administrator
Kategori: Cerita Rakyat - Dibaca: 102 kali

Dak etung-etung olehku bara nyang Jakarta ki wis sepuluhan taun. Wiwit aku umur 23 nganti saiki wis 33 taun. Olehku tekan Jakarta biyen satemene setengah ora njarag, wong jane aku ora krasanan ana paran. Dhek semana mung nuruti ati panas. Partini, prawan pacang­an­ku wis arep daklamar, lha kok malah boncengan karo Tarka, ka­thik ngethapel gocekan weteng. Kontan wae lamaran dakbatalake, terus aku katut kanca nyang Ja­kar­ta. Sekawit kaya ora krasan­ kra­sana ing kutha negara iku. Na­nging bareng melu-melu bakulan bakmi, laris, kok dadi krasan ngan­ti seprene. Eloke, aku malah arang-arang mulih ndesa. Jrone 10 taun aku mung mudhik ping telu, merga ora kepengin weruh Partini renteng­renteng karo Tar­ka. Marahi panas nyang ati.

Lebaran taun iki karepku ya ora arep mudhik. Nanging wanci sadra­nan wis di-SMS bapak, dikon mulih, jare penting banget. Tekan ngomah, lang­sung dikrutug rembug karo bapak lan ibu.

“Samsuri, aku wis tuwa, wis ora ku­wat nggarap sawahe. Muliha ndesa wae aja bali nyang Jakarta. Perkara seneng bakul, ana ndesa rak ya bisa. Nggarap sa­wah loro karo bakulan, insya Allah urip­mu makmur, ora kalah karo bara nyang Jakarta.”

Disambung ibu, “Karo maneh kowe ki gek rabiya. Partini seprene tetep ngen­­teni kowe.”

Saklimah guneme ibu iku nga­getake aku banget. Mula aku nggenahake, “Kok ngenteni aku? Apa ora dadi karo Tarka?”

“Apa sambunge karo Tarka?” saure ibu kaya nutuh aku. “Kowe ki bocah cupet nalarmu. Mung weruh Partini dibonceng­ake Tarka, terus kowe nggeblas nyang Ja­karta, tanpa dilarah perkarane luwih dhisik. Biyen kae Partini ki lara, awake panas banget. Merga kuwatir yen dhe­mam berdharah, enggal diterake Tarka nyang rumah sakit.”

Aku njegreg. Keduwung, nanging wis kadhung, arep kepriye. Mung yen dhe­weke tetep ngenteni aku, iku sing dadi pikiran. Malah setengah ora ngandel, sa­bab selawase iki aku wis ora tau sam­bung karo dheweke. Mula sawise ram­pung iyarah menyang makame simbah-simbah, aku merlokake dolan menyang omahe. Ketemu Partini. Katon luwih mre­nyen, luwih lemu lan singsed. Jare saiki bakulan.

“Dhik, apa seprene kowe isih legan?” takonku. “Iya,” saure cekak.

“Apa kowe isih kepengin mbaleni crita lawas karo aku?” takonku rada ming­grang-minggring.

Wangsulane rada nylekit, “Aja ge-er mas, kegedhen rumangsa kowe. Ora!”

“Kena apa seprene tetep legan?” ta­konku ngoyak.

Jebul wangsulane kepenak wae, “Mung pengin mbuktekake yen aku biyen ki ora ana rasa apa-apa karo  Mas Tarka.”

Sajake bener critane ibu.

“Lha Tarka saiki rabi apa durung?”

“Wis duwe anak siji,” saure. “Ngapa kok takon Tarka barang?”

“Arep njaluk ngapura,” saurku.

“Nek arep ketemu nyanga…………….

Berita Terkait

Samak Minggu Ini

img

img

Sumber Semangat

Akeh wong kang nindakake bab kang padha ing nalikane kowe ora. Kuwi ora ateges kowe salah.

Klik

GROJOGAN PEDHUT-

Yen grojogan umume sing mili yakuwi banyu, nanging grojogan ing Islandia iki sing mili pedhut. Pedhut ksb mbentuk pola kaya banyu kang nggrojog saka gunung menyang segara. Pranyata uga ana suwarane banyu gembrojog ing segara mau, saengga kaya banyu kang nggrojok temenan ing laut. (d/ist)***

Pethilan

Nangkis hoaks, publik perlu ndhi-sikake rasionalitas

Benci nganti tekan unyeng-unyeng kuwi mutawatiri

DPR ora kesusu ngrembug RUU HP

Ora kaya RUU MD3 ya?

Partai Demokrat njaluk syarat kanggo nyengkuyung Jokowi

Ora ana mangan awan gratis pancen…