Syal Werna Biru
Diposting oleh : Administrator
Kategori: Cerita Cekak - Dibaca: 613 kali

Nganti seprene aku ora ngerti karo kersane Ibu sing tansah alesan werna-werna saben dakajak me­­lu menyang kutha. Embuh ku­wi sing wis tentrem ing desa, ora kepengin ngrepotake anak, utawa kanthi alesan liyane sing sateme­ne mung kanggo nulak pangajak­ku.

Yanti, adhiku, uga ngrasakake ngono. Senajan wis ora kurang-ku­rang anggone ngrerepih Ibu arep diajak nunggal saomah, na­nging nyatane tetep ora ana asile. Alesane Ibu uga mesthi tharik-tharik.

Karepku mono yen Ibu kersa ing omahku saora-orane aku bisa ngawat-awati ing saben dinane. Kaya ngapa wae rasane ora tega yen ndeleng Ibu urip ijen sawise ditinggal seda Bapak setaun ke­pungkur. Nanging kepriye maneh, ang­ger-angger aku ngeculake tembung ke­pe­ngin mboyong menyang kutha, ale­sane Ibu panggah wae: kepengin urip ing desa utawa wegah ngrepotake anak-anake.

Wekasane aku mung bisa nyekarep ka­ro kersane Ibu, awit yen nganti dipek­sa tundhone ora becik. Nyipati kanyatan kaya ngono, gelem ora gelem aku karo Yanti kudu nglonggarake wektu lan gen­tenan bali ndesa saperlu nyambangi Ibu. Ora ketang seminggu sepisan.

“Belok nengen mriki, Mbak?”

Aku kaget nalika sopir taksi sing dak­tumpaki ngerti-ngerti takon arahe dalan nalika wis mlebu desa klairanku. Lamu­nan­ku ngenani Ibu sakala dadi buyar.

“Nggih, Pak. Belok nengen udakara satus meter pun dugi.”

Ora let suwe taksi wis tekan ing nga­rep daleme Ibu. Aku lan Rani, anakku sing lagi umur patang taun, gage-gage mudhun. Ibu sing kebeneran lagi leng­gahan ana ngarep omah gage menyat lan banjur nyedhaki aku. Rani banjur dirangkul lan diambungi.

“Pras endi, kok mung karo Rani wae?” Ibu ndangu kaya ngono sawise nyumurupi tekaku sing mung karo Rani.

“Mas Pras mbenjing nyusul. Saniki nembe dhines luar kota.”

“Ya wis yen ngono.”

Karo nyangking tas aku banjur ju­mangkah mlebu omah. Ibu karo Rani isih ana njaba, embuh apa sing ditindakake.

Sawise mlebu lan nyeleh tas ing ka­mare Ibu kaya yen saben-saben aku bali ing omah iki, mripatku dumadakan tu­mancep marang sawenehe poto ing meja. Saelingku, rong minggu kepungkur nalika nyambangi Ibu poto kuwi durung ana. Nanging bareng saiki poto sing lu­mayan gedhe lan dipigura iku katon njenggereng ngrenggani kamare Ibu, atiku thukul tandha pitakon.

Poto dakcedhaki lan daktamatake. Ka­ton cetha wong lanang lan wadon sing isih padha nome lagi ngadeg ing pesisir. Sing lanang nganggo klambi kothak-kothak lan topi, sedheng sing wadon nganggo kaos lengen dawa lan kalungan syal werna biru. Apa iki potone Bapak lan Ibu nalika jaman nom-nomane? Ge­neya aku durung nate weruh poto iki?

Nalika batinku isih muyeg takon-takon dhewe ngenani…………….

Berita Terkait

Samak Minggu Ini

img

img

Sumber Semangat

Wong kang nglarani awakmu, yen dudu luwih kuwat ya luwih ringkih saka awakmu. Tumrape sing luwih ringkih saka awakmu, apu-ranen. Lan kang-gone kang luwih kuwat, apuranen awakmu dhewe.

Klik

PATUNG RASEKSA MAO ZHEDONG

Patung emas raseksa tilas pemimpin Cina, Mao Zedong ing desa Tongxu, Henan, Cina. Patung kang dhuwure 36,6 meter mawa cet emas iki madeg ing sandhuwure pategalane warga, ing desa Tongxu, provinsi Henan, Cina. Ragad kang dientekake kanggo mbangun patung iki kurang luwih Rp 6,3 milyar. Mao Zedong mujudake presiden pisanan negara pandha kang kuwasa suwene 27 taun. (d/ist)***

Pethilan

Rega pangan ngadhepi pasa dijamin

Pengin murah, tuku nang koran ae!

Gaya ngadibusanane Pres. Jokowi mujudake strategi komunikasi

Ana sing nggaya ote-ote uga

Legislator kena OTT KPK maneh. Ketua DPR Bambang Soesatyo nga¬jab iku kang pungkasan

Pungkasan sing korupsi apa pung­kasan sing konangan?