Mulih
Diposting oleh : Administrator
Kategori: Cerita Cekak - Dibaca: 316 kali

Isine mung cekak aos, ning aku cukup paham karo karepe pesen WhatsApp saka ibu kuwi. Mula ora kakehan mbu­wang wektu aku enggal packing barang sing arep dakgawa mulih. Nekad idin cuti seminggu, mesi­san taun baru ana ndesaku.

Karo ngringkesi barang-ba­rangku, gumawang ibuku, njur WA-ne ibu patang dina kepung­kur, “Ris, kapan bali? Majalah-ma­jalah neng kamarmu isih kang­go apa ora? Nggo omah coro!” Mung iku. Ora ngertakake piye kahananku. Ning aku paham karepe, aku kudu bali!

Esuk candhake aku wis ana kamarku sing dhawuhe ibu nggo omah coro kuwi. Sakehing maja­lah lan kertas-kertas kang ana lemari kamarku enggal daktoka­ke. Sing sajake wis ora kanggo dakwadhahi karung, dene maja­lah-majalah lawas kang ngemot tulisanku dakresiki lan daklebok­ake lemari buku maneh.

Lan amplop kuwi ceblok nalika aku ngangkat tumpukan majalah sing wis dak­resiki arep daklebokake lemari maneh.. Amplop soklat kanthi tulisan tangan ngra­wit. Saka Puspa! Ing perangan ngarep am­plop ana tulisan tanggal 28 Maret 1998, tang­gal olehku nampa surat. Puspa, na ndi kowe saiki? Wis meh sepuluh taun!

Olehku kekancan wiwit SMP. Ratnawati Puspa. Sing banjur dadi kanca raketku. Ngan­ti SMA, lan wusanane pisah merga kuliyah ing panggonan kang beda. Taun semana durung akeh kang duwe ha-pe. Mula kala-kala ya lumantar layang yen dhong perlu sesambungan.

“…. rasane iki wis cocog, Ris. Dedege pi­degsa, sabar, sorot mripate edhum, eseme … uh.. bisa ngruntuhake atine para wanita, Ris…,” ngono cuplikan isi surate Puspa sing daktemu mau. Intine, dheweke bener-bener rumangsa ketemu klawan pri­ya sing dikarepake, sawise bola-bali lara ati merga kapedhotan tresna.

Dina candhake aku ngeterake ibu bu­wuh ana tangga dhukuh. Budhe Kasih man­tu. Merga isih mambu dulur, mula aku lan ibu digandholi supaya ora kesusu kondur. Lan aku weruh wong iku, wong lanang ka­ya kang digambarake ing surate Puspa ing sisih kana. Dedege pidegsa, katon sa­bar, ketara saka solah bawane, eseme…..

“Mas Tomi!” dumadakan wae  Endah, adhine manten putri, mbengok ana cedhak­ku. Lan pawongan  kang jenenge Tomi mau nyedhak.

“Iki hlo, takkenalke putrane budhe, Mbak Risa. Mbak Risa, iki Mas Tomi, po­nakane Bapak.”

Rada kecipuhan aku nampani tangane. Bener kandhane Puspa, eseme bisa ngrun­tuhake atine wanita.

“Mas Tomi iki arsitek Mbak, isih jomblo. Hla piye, pacaran mung karo meja gam­bar wae,” kandhane Endah semu nggodha, terus nglungani karo mesem. Aku njur ngo­brol sawetara.

Tomi Raharjo, wis sawetara taun mang­gon ana Jakarta. Kesibukan sing luwar biasa, kepeksa arang bali. Ngerti-ngerti umure wis………..

Berita Terkait

Samak Minggu Ini

img

img

Sumber Semangat

Aja nganggep awakmu tansah salah, uga aja nganggep awakmu tansah bener.

Klik

KAYA JELI

Iki dudu plastik utawa ager-ager jeli, nanging iki bangsane iwak. Jelase iki Plankton kang wujude bening. Jeneng latine yakuwi Salp (Salpingo-oophorectomy) mujudake kewan kang nduweni kaunikan kanthi kulit transparan. Saking transparane, akeh wong ngira yen plankton iki plastik bening kang ngambang ing laut. (d/ist)***

Pethilan

Saperangan gedhe kabutuhan bawang putih diimpor

Petani wis biasa nangis bawang Bombay kok!

Sertifikasi tanah kuwi program nyata, dhawuhe Presiden

Dadi sing apus-apus sapa iki?

Wakil rakyat saya adoh saka rakyat

Saya adoh, menyang segara wae!