Kasudibyane kang Namur Laku (11)
Diposting oleh : Administrator
Kategori: Cerita Rakyat - Dibaca: 215 kali

Warga desa iku rumangsa ketrucut omongan. Merga dikayangapa wae sing diarani sesepuhe desa mono wong kang elmune ngluwihi tinimbang warga umume. Ya elmu kanuragan, ya elmu kawruh agal alus. Nanging wektu kuwi sa-jake sesepuh desa mau kaya wis ora bisa menehi pamudharan kasangsa-rane warga ing babagan larang ba-nyu. Yen nganti diweruhi dening wong liya desa, awit wis ngerti me-nawa wong kang melu leren takon akeh-akeh mau dudu wong desa kang klebu tlatah kono, mula aja nganti sing dadi sesepuhe desane mau diremehake merga ora bisa ngentasake kasangsarane wong sadesa.

Wong lelaku kuwi meneng sedhela, nanging banjur ngucap gawe sing padha ora nerusake gunem mau ngrungokake kanthi sajak migatekake, “Ngaten lho Ki Sanak sedaya, kula mireng menawi dhusun mriki pendhak mangsa ketiga awis toya, kadospundi sengsaranipun tiyang dhusun mriki kula saged mangertosi. Mila, menawi sampeyan sedaya purun nedahaken sesepuhipun dhusun mriki, kula mangke mbokmenawi saged urun pamanggih amrih kasengsaran tiyang dhusun mriki mboten kedlarung-dlarung. Sinten ngertos, mangke kula saged...”

Tekan kono anggone caturan wis diendheg dening salah sijine warga kang sajak ngerti karepe wong neneka kuwi, “Inggih, kula ngertos.”

 Sawise ngucap ngono warga desa iku banjur bisik-bisik lan rowange. Sing dibisiki mesem karo manthuk-manthuk. Sing mbisiki banjur ganti omong karo wong lelaku kuwi, “Nggih, mangga kula tedahi sesepuhe dhusun.”

Wong lelaku mau rumangsa bakal ketemu wong kang dianggep sesepuhe desa kono lan bisa oleh keterangan luwih jlentreh. Wong lelaku iku kober malah tawa-tawa ngrewangi mikul bumbung banyu, kepengin ngentheng­ake sesanggane wong-wong desa kuwi.

“Sinambi mbacutaken lampah, mangga kula gentosi. Sinten ingkang sampun sayah, mboten punapa-punapa kok.”

Salah sijine sing mikul grenengan karo kancane sing jenenge Sariman. “Man, jarene awakmu rada ora penak, direwangi Mase iki wong sajake kepengin ngrasakne mikul bumbung.”

“Ya wis. Mangga Mase, ning awrat lho,” ujare Sariman.

Warga desa iku gumun, awit tangkebe lelaku kuwi mriyayeni najan menganggone prasaja. Solah bawa lan omongane ora bisa dicolong. Genah dudu wong padesan umume. Sajake oleh nggenteni mikul bumbunge Sariman kok sajak penak wae, kaya ora mikul barang abot.  Lakune barang ya rikat. Ning kabeh mau mung dibatin, ora wani ngomong apa-apa.

Saya gumun maneh bareng wong anyar katon kuwi tawa-tawa nggenteni kanthi gentenan kabeh direwangi mikul bumbung. Embuh kena prabawane apa, kok ya manut bae ngiyani tur maneh ya kebeneran ana sing ngrewangi nyuda abote sanggan mikul bumbung loro isi banyu kebak, kathik panggonan sing dituju isih adoh.

Tekan dalan nikung, warga desa kuwi aweh weruh marang……..

Berita Terkait

Samak Minggu Ini

img

img

Sumber Semangat

Aja nganggep awakmu tansah salah, uga aja nganggep awakmu tansah bener.

Klik

KAYA JELI

Iki dudu plastik utawa ager-ager jeli, nanging iki bangsane iwak. Jelase iki Plankton kang wujude bening. Jeneng latine yakuwi Salp (Salpingo-oophorectomy) mujudake kewan kang nduweni kaunikan kanthi kulit transparan. Saking transparane, akeh wong ngira yen plankton iki plastik bening kang ngambang ing laut. (d/ist)***

Pethilan

Saperangan gedhe kabutuhan bawang putih diimpor

Petani wis biasa nangis bawang Bombay kok!

Sertifikasi tanah kuwi program nyata, dhawuhe Presiden

Dadi sing apus-apus sapa iki?

Wakil rakyat saya adoh saka rakyat

Saya adoh, menyang segara wae!