Desa Abad Anyar (27)
Diposting oleh : Administrator
Kategori: Cerita Sambung - Dibaca: 96 kali

Sawise pemilihan rampung lan Sindhi kapilih dadi kepala desa, Mursid bali meleng mikirake usaha mba-ngun desane. Mula enggal ngumpulake balane diajak ngrembug langkah sateruse.

Bareng wis nglumpuk ing kantor Uta­ma, Mursid wiwit aweh penjelasan, “Ka­dang-kadangku kabeh, nganti saiki Usaha Tani Maju wis mlangkah tekan tahap ka­ping loro, yaiku nganti karaharjaning war­ga kanthi njembarake usaha saliyane te­tanen. Ana usaha peternakan, perikanan, kerajinan werna-werna, bengkel, pertu­ka­ng­an kayu lan liyane. Kabeh wis mlaku, malah saperangan wis wiwit methik asile. Peternakan sapi lan perikanan tau kena musibah, nanging bisa enggal diatasi lan saiki wis mlaku maneh. Saiki wancine mlangkah marang tahap kaping telu. Dak­elingake maneh tembang Sinom Desa Abad Anyar wasiyate simbah.”

Mursid banjur nembang Sinom Desa Abad Anyar. Sawise rampung banjur ne­rusake katrangane, “Wasiat kang siningid ing gatra lima-enem-pitu nggayuh kara­harjan sarana mekanisasi lan pemekaran usaha wis kita leksanani lan sebagiyan wis bisa dirasakake asile. Nanging lestarine karaharjan iku mawa syarat kang siningid ing gatra wolu-sanga: asal ora padha lali rumeksa kapribaden lan budaya. Maksu­de, yen kita kabeh ora ngugemi lan ngu­pakara jatidhiri lan kapribadene bangsa­mu, karaharjan ora bakal dirasakake. Jati­dhiri lan kepribaden iku tansah sambung rapet karo budaya ing pangerten kang jem­bar.

Dakjupuk conto sing gampang wae. Sa­lah siji watake bangsamu iku gotong ro­yong guyub rukun. Yen watak iki luntur njur dadi masyarakat sing wargane egois, individualis lan materialis, mentingake awake dhewe, mikir butuhe dhewe, apa-apa ukurane dhuwit, apa uripe kepenak? Arep mantu kudu mbayar tenaga masang tarub, nata kursi lan laden tamu. Kesripa­han kudu mbayar wong ndhudhuk kuburan lan ngusung jenazah, omahe ambruk ke­tra­jang prahara kudu mba­yar tukang kanggo mbung­kari. Apa urip ngo­no iku raharja? Sejahte­ra? Saiki iki wis ana glagat tumuju mrono kuwi, mula mumpung durung kedla­rung ayo dituturi.”

“Carane, Mas?” ana sing takon.

“Kapribadening bang­sa iku sambung rapet karo budaya. Mula ayo padha nguripake budaya­ne dhewe sing saiki wis akeh ditinggal dening ge­nerasi mudha merga ke­pilut budaya manca. Ka­hanane bangsamu wektu iki wis gawat, Mas, wis nyamari. Yen lena bakal dadi bangsa sing ora ce­tha jati dhirine. Arep nga­ku Jawa ning ora ngerti gender-kempul. Omong Jawa wae ora teteh, ka­thik yen omong Jawa isin, kuwatir diarani wong ndesa, ketinggalan jaman. Arep ngaku wong Inggris ning ku­lite warna soklat. Njur arep ngaku bangsa apa? Rak ora cetha ta?

Iku ora mung dialami wong cilik lan bodho, sedheng sing wong pinter-pinter wae ya malah………………..

Berita Terkait

Samak Minggu Ini

img

img

Sumber Semangat

Aja nganggep awakmu tansah salah, uga aja nganggep awakmu tansah bener.

Klik

KAYA JELI

Iki dudu plastik utawa ager-ager jeli, nanging iki bangsane iwak. Jelase iki Plankton kang wujude bening. Jeneng latine yakuwi Salp (Salpingo-oophorectomy) mujudake kewan kang nduweni kaunikan kanthi kulit transparan. Saking transparane, akeh wong ngira yen plankton iki plastik bening kang ngambang ing laut. (d/ist)***

Pethilan

Saperangan gedhe kabutuhan bawang putih diimpor

Petani wis biasa nangis bawang Bombay kok!

Sertifikasi tanah kuwi program nyata, dhawuhe Presiden

Dadi sing apus-apus sapa iki?

Wakil rakyat saya adoh saka rakyat

Saya adoh, menyang segara wae!