Parasara Krama (10)
Diposting oleh : Administrator
Kategori: Padhalangan - Dibaca: 110 kali

Kandheg sawetara, Sang Prabu Durmuka sigra mbacutake anggone paring pangandika.

“Heh Patih Surengkewuh. Wus sawe­tara iki narendra Ngastina Prabu Santa­nu lagi nandhang sungkawa, awit wiwit tinilar garwane saengga seprene du­rung darbe prameswari. Bab kuwi njalari Pra­bu Santanu  gerah puyeng, nandhang owah engetan amarga lagi kasmaran, nganti ora mikir kaprajan. Satemah ka­hanane Negara Ngastina ora karuwan.”

“Kawula nuwun, Sinuwun. Nadyan ing­kang abdi kepatihan ugi mireng pa­wartos ingkang kados mekaten punika. Lajeng kersa paduka kados pundi, Sinuwun?”

“Kanggone ingsun narendra ing Le­mahbang, prayoga banget lamun kalo­dhangan iku sun gunakake kanggo nge­lar jajahan. Mumpung  Ngastina ana ka­hanan ringkih, ya ing wektu iki ingsun ne­dya nggempur Negara Ngastina. Yen Prabu Santanu kasoran yuda,  Ngastina bakal dadi jajahane  Lemahbang. Mbe­dhah praja mboyong putri. Kepriye mung­guh panemumu, Tiih?”

“Kepareng matur prasaja, bilih ing­kang abdi kepatihan sarujuk dhateng le­kas paduka ingkang mekaten. Lajeng mbenjang punapa anggenipun bidhal mang­rurah prang dhateng Ngastina, Sinuwun?”

“Ora ketang sambung obor colok lin­tang bebasane, ayo kabudhalna ing dina iki uga, aja nganti kadaluwarsa, mum­pung Ngastina lagya abosah-basih kahanane.”

“Inggih dateng sendika, sumangga kula dherekaken. Langkung rumiyin kula tata siyaga kaprajuritan.”

Budhaling prajurit katon rantap-rantap  saka Negara Lemahbang tumuju menyang Negara Ngastina. Gantya kang cinarita, ing Praja Ngastina Prabu San­tanu lagi lenggah ana dhatulaya, ka­adhep dening putra kinasih Prabu Anom Dewabrata. Sang raja putra gya matur ngrerepa.

“Kaya ana pawongan kang nothog-nothog kori, jebul putraningsun Dewa­brata. Ana apa kulup  dene sira sowan ana ramamu ijen tanpa kantha lan kanthi?”

“Dhuh Kanjeng Rama jejimat pepun­dhen kula ing ngarcapada. Paduka teka benten kalawan adat saben. Nalika nem­be kondur saking anggenipun leledhang mirsani asrining kawontenan, teka pa­duka kanjeng rama manjing dhatulaya  ketingal kacuwan saha sungkawa. Pu­napa darunanipun, Kanjeng Rama?”

“Kulup, sejatine ora ana apa-apa. Ya mung puyeng sethithik.”

“Dhuh Kanjeng Rama, paduka mbo­ten walaka. Nanging nuwun sewu, estunipun kula sampung………………

Berita Terkait

Samak Minggu Ini

img

img

Sumber Semangat

Ora perlu njlentrehake bab kita marang sapa wae, merga sing seneng karo kita ora butuh bab iku lan kang benci marang kita ora percaya iku.

Klik

SWASANA TIMUR TENGAH

Ngarepake Romadon akeh restoran ing Indonesia kang nawakake panggonan kanggo buka. Ora luput, dekorasine uga nylarasake karo suwasane. Kaya ing salah sijine restoran ing Jakarta iki nyuguhake dekorasi nuansa Timur Tengah, utamane Maroko, kanthi kelambu werna werni lan lungguhe lesehan. Mesthi wae panganan kang disuguhake uga ala Timur Tengah. (d/ist)

Pethilan

Bursa cagub Jabar saya rame

Wiwit pepaes

Sasuwene pasa, PNS mulihe luwih cepet

Luwih seneng maneh yen THR-e cair luwih cepet

Miskinke wae calo TKI ilegal

La yen wis miskin piye?