Parasara Krama (10)
Diposting oleh : Administrator
Kategori: Padhalangan - Dibaca: 205 kali

Kandheg sawetara, Sang Prabu Durmuka sigra mbacutake anggone paring pangandika.

“Heh Patih Surengkewuh. Wus sawe­tara iki narendra Ngastina Prabu Santa­nu lagi nandhang sungkawa, awit wiwit tinilar garwane saengga seprene du­rung darbe prameswari. Bab kuwi njalari Pra­bu Santanu  gerah puyeng, nandhang owah engetan amarga lagi kasmaran, nganti ora mikir kaprajan. Satemah ka­hanane Negara Ngastina ora karuwan.”

“Kawula nuwun, Sinuwun. Nadyan ing­kang abdi kepatihan ugi mireng pa­wartos ingkang kados mekaten punika. Lajeng kersa paduka kados pundi, Sinuwun?”

“Kanggone ingsun narendra ing Le­mahbang, prayoga banget lamun kalo­dhangan iku sun gunakake kanggo nge­lar jajahan. Mumpung  Ngastina ana ka­hanan ringkih, ya ing wektu iki ingsun ne­dya nggempur Negara Ngastina. Yen Prabu Santanu kasoran yuda,  Ngastina bakal dadi jajahane  Lemahbang. Mbe­dhah praja mboyong putri. Kepriye mung­guh panemumu, Tiih?”

“Kepareng matur prasaja, bilih ing­kang abdi kepatihan sarujuk dhateng le­kas paduka ingkang mekaten. Lajeng mbenjang punapa anggenipun bidhal mang­rurah prang dhateng Ngastina, Sinuwun?”

“Ora ketang sambung obor colok lin­tang bebasane, ayo kabudhalna ing dina iki uga, aja nganti kadaluwarsa, mum­pung Ngastina lagya abosah-basih kahanane.”

“Inggih dateng sendika, sumangga kula dherekaken. Langkung rumiyin kula tata siyaga kaprajuritan.”

Budhaling prajurit katon rantap-rantap  saka Negara Lemahbang tumuju menyang Negara Ngastina. Gantya kang cinarita, ing Praja Ngastina Prabu San­tanu lagi lenggah ana dhatulaya, ka­adhep dening putra kinasih Prabu Anom Dewabrata. Sang raja putra gya matur ngrerepa.

“Kaya ana pawongan kang nothog-nothog kori, jebul putraningsun Dewa­brata. Ana apa kulup  dene sira sowan ana ramamu ijen tanpa kantha lan kanthi?”

“Dhuh Kanjeng Rama jejimat pepun­dhen kula ing ngarcapada. Paduka teka benten kalawan adat saben. Nalika nem­be kondur saking anggenipun leledhang mirsani asrining kawontenan, teka pa­duka kanjeng rama manjing dhatulaya  ketingal kacuwan saha sungkawa. Pu­napa darunanipun, Kanjeng Rama?”

“Kulup, sejatine ora ana apa-apa. Ya mung puyeng sethithik.”

“Dhuh Kanjeng Rama, paduka mbo­ten walaka. Nanging nuwun sewu, estunipun kula sampung………………

Berita Terkait

Samak Minggu Ini

img

img

Sumber Semangat

Akeh wong kang nindakake bab kang padha ing nalikane kowe ora. Kuwi ora ateges kowe salah.

Klik

GROJOGAN PEDHUT-

Yen grojogan umume sing mili yakuwi banyu, nanging grojogan ing Islandia iki sing mili pedhut. Pedhut ksb mbentuk pola kaya banyu kang nggrojog saka gunung menyang segara. Pranyata uga ana suwarane banyu gembrojog ing segara mau, saengga kaya banyu kang nggrojok temenan ing laut. (d/ist)***

Pethilan

Nangkis hoaks, publik perlu ndhi-sikake rasionalitas

Benci nganti tekan unyeng-unyeng kuwi mutawatiri

DPR ora kesusu ngrembug RUU HP

Ora kaya RUU MD3 ya?

Partai Demokrat njaluk syarat kanggo nyengkuyung Jokowi

Ora ana mangan awan gratis pancen…