Parasara Krama (10)
Diposting oleh : Administrator
Kategori: Padhalangan - Dibaca: 171 kali

Kandheg sawetara, Sang Prabu Durmuka sigra mbacutake anggone paring pangandika.

“Heh Patih Surengkewuh. Wus sawe­tara iki narendra Ngastina Prabu Santa­nu lagi nandhang sungkawa, awit wiwit tinilar garwane saengga seprene du­rung darbe prameswari. Bab kuwi njalari Pra­bu Santanu  gerah puyeng, nandhang owah engetan amarga lagi kasmaran, nganti ora mikir kaprajan. Satemah ka­hanane Negara Ngastina ora karuwan.”

“Kawula nuwun, Sinuwun. Nadyan ing­kang abdi kepatihan ugi mireng pa­wartos ingkang kados mekaten punika. Lajeng kersa paduka kados pundi, Sinuwun?”

“Kanggone ingsun narendra ing Le­mahbang, prayoga banget lamun kalo­dhangan iku sun gunakake kanggo nge­lar jajahan. Mumpung  Ngastina ana ka­hanan ringkih, ya ing wektu iki ingsun ne­dya nggempur Negara Ngastina. Yen Prabu Santanu kasoran yuda,  Ngastina bakal dadi jajahane  Lemahbang. Mbe­dhah praja mboyong putri. Kepriye mung­guh panemumu, Tiih?”

“Kepareng matur prasaja, bilih ing­kang abdi kepatihan sarujuk dhateng le­kas paduka ingkang mekaten. Lajeng mbenjang punapa anggenipun bidhal mang­rurah prang dhateng Ngastina, Sinuwun?”

“Ora ketang sambung obor colok lin­tang bebasane, ayo kabudhalna ing dina iki uga, aja nganti kadaluwarsa, mum­pung Ngastina lagya abosah-basih kahanane.”

“Inggih dateng sendika, sumangga kula dherekaken. Langkung rumiyin kula tata siyaga kaprajuritan.”

Budhaling prajurit katon rantap-rantap  saka Negara Lemahbang tumuju menyang Negara Ngastina. Gantya kang cinarita, ing Praja Ngastina Prabu San­tanu lagi lenggah ana dhatulaya, ka­adhep dening putra kinasih Prabu Anom Dewabrata. Sang raja putra gya matur ngrerepa.

“Kaya ana pawongan kang nothog-nothog kori, jebul putraningsun Dewa­brata. Ana apa kulup  dene sira sowan ana ramamu ijen tanpa kantha lan kanthi?”

“Dhuh Kanjeng Rama jejimat pepun­dhen kula ing ngarcapada. Paduka teka benten kalawan adat saben. Nalika nem­be kondur saking anggenipun leledhang mirsani asrining kawontenan, teka pa­duka kanjeng rama manjing dhatulaya  ketingal kacuwan saha sungkawa. Pu­napa darunanipun, Kanjeng Rama?”

“Kulup, sejatine ora ana apa-apa. Ya mung puyeng sethithik.”

“Dhuh Kanjeng Rama, paduka mbo­ten walaka. Nanging nuwun sewu, estunipun kula sampung………………

Berita Terkait

Samak Minggu Ini

img

img

Sumber Semangat

Lumakune wektu luwih cepet katimbang mlakune mega. Sing sapa kang wektune mung kanggo ngabekti lan ngibadah mring Gusti Allah, mula iku wektu lan umure kang satemene …

Klik

LUKISAN ING WULU

Wulu pranyata bisa dadi salah sijine media lukis kang eksotik banget. Nanging mung wong-wong tinamtu wae kang bisa nindakake, yakuwi wong kang telaten lan sabar jalaran lukisan edipeni iki ora gampang ditindakake sarta butuh ketelitian kang dhuwur banget. (d/ist)

Pethilan

Kanggo Asian Games, Indonesia kekurangan jaran level internasional

Sing akeh pancen kambing hi­tam…

Setya Novanto dianggep nuduhake tumindak kurang becik

Paribasan ngandhakake; tinggal glanggang colong playu!

Setya Novanto wusanane mlebu tahanan KPK

Ngenteni lelakon sabanjure